La Casa De Los Sordera - Orthodoxia Y Vanguardia

Nadat we in 2009 de Moneo's te gast hadden, presenteren we nu een andere flamencodynastie: de familie Sordera, met enkele van de belangrijkste 'cante jondo'-vertegenwoordigers. De Moneo's maken allen deel uit van een 'Flamencos'-stamboom die opmerkelijke namen bevat: de zangers Paco la Luz of El Niño Gloria en de danseressen Juana en Fernanda Antúnez. Zij werkten in het zog van het 'antiflamenquismo del 1898', een beweging van Spaanse intellectuelen die flamenco zagen als een karikatuur van het toeristische Spanje, als een muzieksoort die geassocieerd werd met dronkenschap, vunzige cafés en immoraliteit. De Sordera's zetten zich als eersten af tegen deze minachting door de Spaanse intelligentia en zijn steeds een vurig pleidooi blijven houden voor de authentieke flamenco. Nadien verscheen Manuel Soto 'El Sordera' op het toneel, tijdgenoot van de generatie van 1927, patriarch en voorname schakel in deze flamencodynastie. Hij is zonder meer één van de belangrijkste artiesten in de geschiedenis van de flamenco.
De voorstelling 'Orthodoxia y Vanguardia' is een muzikale reis vanaf de meest primitieve cantes tot en met de avant-gardeflamenco. Vicente en Enrique Soto brengen de traditionele of 'primitieve' cantes. Ze vertolken de meer rauwe variant met stijlen als 'martinetes', 'soleas', 'seguiriyas' en 'tarantos'. In het avant-gardedeel horen we 'alegrias', 'rumbas' en 'tangos' in een moderne vertolking van José Soto 'Sorderita'.